Voor ik jullie meeneem naar het heden, wil ik eerst terug naar het begin. Zodat jullie als mijn lezers echt begrijpen hoe lang en hoe diep mijn eetproblemen zijn. Ik ga in deze blog onbeschaamd alles met jullie delen. 

Zolang ik me kan herinneren, heb ik geworsteld met mijn gewicht. Ik bracht mijn jeugd door met ernstige obesitas en woog al meer dan 80 kg toen ik nog een jong kind was in de basisschoolleeftijd. Het dagelijks gepest worden om je uiterlijk en slechte sportieve prestaties is al genoeg om je als jongere mentaal verschrikkelijk te voelen. Bovendien voel je je fysiek net zo slecht en ben je constant buiten adem. Als 8-jarige heb je geen controle over je eetbuien, emoties en het vinden van een uitweg uit deze zeer slechte spiraal. Het mag duidelijk zijn dat ik weinig positieve ervaringen heb aan mijn kindertijd.

Voor hele lange tijd in heb ik in mijn volwassen leven een boosheid gehad tegenover mijn ouders. Ik was boos want ik vond het hun schuld dat het zover gekomen is, ik vond dat zij hadden moeten ingrijpen en mij hadden moeten beschermen. Maar ik kwam wel uit een gezin waar iedereen zwaarlijvig was. Niet een beetje overgewicht maar veel overgewicht, van ernstig obesitas tot morbide obesitas. Ik heb deze gevoelens kunnen verlaten en hoe dichter ik bij mijn streefgewicht kom, hoe meer ik het kan loslaten. Mijn vader is inmiddels overleden en mijn moeder ernstig ziek. Dus ik zie het leven nu ook anders dan destijds. Nu is het mijn verantwoording wat ik eet, hoeveel ik beweeg en hoe ik voor mezelf zorg.

Hier zien jullie mijn klassenfoto. Mijn jeugd heeft mij gevormd tot wie ik nu ben, ik kan ontzettend veel verdragen maar ik kijk nog altijd met veel emotionele pijn naar deze foto. 

Overgewicht bij kinderen begint een steeds belangrijker gespreksonderwerp te worden in de huidige samenleving. Maar liefst 19% van de 16 tot 20 jarigen heeft overgewicht en onder de 16 jaar ligt dit cijfer rond de 11 tot 14 procent. Ikzelf heb altijd tot die groep behoort. Pas toen ik 21 jaar was, was ik mentaal sterk genoeg om de strijd met mezelf aan te gaan en mijn leven zelf te veranderen.

Ik wil dit verhaal met jullie delen omdat dit voor mij het begin is al van mijn strijd met eten.